Tahta seçimi ve bağlama açıları

Tahta boyu konusunda 'çene hizasında' olarak bilinen inanış, çoğunluğun gereğinden kısa tahtalara yönelmesiye sonuçlandı. Bu yönelişte hoplama / zıplama, rampa atlama / rail kayma amaçlarına kısa tahtaların daha uygun olması yanında, üreticilerin / ithalatçıların kısa tahtaları piyasaya sürmelerinin de önemli etkisi var. Tahtanın 'boyu' ya da daha doğru ifade ile 'etkili kenar uzunluğu', diğer değişkenlerde de göreceğimiz gibi artması ya da azalması durumunda çeşitli kazanç veya kayıplara yol açan önemli bir değişkendir. Bir tahtanın boyu / etkili kenar uzunluğu arttıkça;

+ kenar tutuşu kolaylaşır,

+ belirli bir genişlik için, toz karda yüzerlik artar,

+ yüksek hızlarda karalılık ve hakimiyet artar,

+ denge artar,

- kısa dönüşler zorlaşmaya başlar,

Bu parametrelere bakarak, bizim için mümkün olan en uzun tahtayı kullanmalıyız yargısına varabiliriz. Ama devamında göz önüne alınması gereken başka değişkenler de var: Örneğin, ağırlığımız. Her üretici, belirli tahta modelleri için bir aralıkta değişen kullanıcı limitleri vermektedir. Eğer bu aralığın alt limitlerine yakınsak, bu tahtayı gereği kadar esnetemeyeceğimizi, üst limitlerine yakınsak da gereğinden fazla esneteceğimizi düşünebiliriz. Bunun sonucu olarak da tahtanın 'hissi' tasarımcıların öngörülerinden farklı olacaktır: Yeterince 'canlı' olmayan bir tahta ya da 'ağırlığımızla şekil değiştiren hatta kırılan bir tahta'. Genelde, tahta boyu uzadıkça, bu ağırlık limitleri de yukarı doğru taşınmaktadır. Dolayısıyla, bu da uzun tahtalar için bir başka nedendir.

Kenar-kesim Yarıçapı

Gerek kayaklar, gerekse tahtalar için [metre] birimiyle tanımlanmış bir değişken de budur. Küçük kenar-kesim yarıçapı, dönüşleri daha 'keskin' yapabilmemizi sağlar. Aksi şekilde, kenar-kesim yarıçapı büyükse (>11 m) bu sefer de tahtayı döndürmek için yüksek hız + kenara daha fazla kuvvet gerekir ki, bunun da gerektiği durumlar vardır. Düşük kenar-kesim yarıçaplı bir tahta ile dik bir yamaçta, sert bir kar/buz tabakası var iken inmeye çalıştığınızı düşünün. Tahtanızın etkili kenarı oldukça azalacaktır bu durumda. Çünkü, eğrilikten dolayı, çeliklerin sadece bir kısmı zemini 'kesebilecektir'. Aynı şekilde uzun kenar-kesim yarıçapının da uygun olmadığı durumlar olabilir: Kalabalık bir pistte, ağaçlar arasında kaymak gibi.

Taper

Tahtanın burun ve kuyruk kısımlarının farklı genişlikte tasarlanarak, bolkarda kuyruğun batarak, burunun da yukarı çıkabilmesine olanak sağlayan tasarım parametresidir. Bu şekilde yapılandırılmış tahtalarda (örn. Burton Fish) ön kısımın genişliği arka taraftan 70 - 90 mm kadar fazla olabilir.

Tahtaları tanımlarken, freestyle, freeride, all-mountain gibi belirsiz ifadelerin kullanılmasına yol açan parametrelerden bazıları da bunlardır.

Bağlama açıları

Bu açılar kişiden kişiye hatta bir kişi için de durumdan duruma değişebilir. Fakat, bazı sınırlamalar vardır ki, bunları her durumda gözetmek zorunda kalırız:

• Ön ve arka ayak arasında olması gereken minimum açı farkı: İleri duruş için, bu iki açı arasında 15 derece'den daha az bir fark olursa, gerekli döndürme momentini oluşturmak zorlaşmaya başlar.
• Boot-out için gözetilmesi gereken en küçük açı: Belirli bir tahta genişliği ve ayakkabı büyüklüğü için açıyı ne kadar daraltabileceğimizin ölçüsü, topuğun ya da burun dışarı taşarak dönüşler sırasında takılarak düşmemize yol açacağı açıdan daha küçük olmamalıdır.
• Yanal kuvvet uygulayamayacağımız kadar büyük açılar: Bir tahtanın kenar çeliklerine, yumuşak ayakkabılarlala, yanal baskı iletemeyeceğimiz için bu açı 35 derece ile sınırlandırılmıştır. Bağlama açımızı 45 ya da daha büyük bir değere getirirsek, bu sefer de çeliklere baskı uygulayarak tahtayı kontrol etmek olanaksız hale gelmeye başlar.

Yeni başlayanlar, kenarlara maksimum moment uygulayabilecekleri +24/+9 ya da +15/-15 gibi açıları seçmelidirler. Daha sonra kendilerine en uygun açıyı deneme yanılma yoluyla zaman içinde bulabilirler.